زندگی در کوهستان

 

شاید خوندن سفرنامه ها باعث همراه شدن ما به دل یه ماجراجویی یه حادثه یا یه کشف جدید باشه . خوندن سفرنامه لذت بخش ترین نوع کتاب خونیه . اگر توی ذهنت پر از رویاهای شیرینیه که روحت را با خودش همراه می کنه سفرنامه بخون تا دستات پر بشه . سال 1333 دو تا برادر سفری رو شروع می کنن . سفر به دور نیا سفر به ناشناخته ها , به سرزمین های دور و عجیب , به مکان های پر رمز و راز . آلاسکا , قطب جنوب , دماغه نیک , اقیانوس کبیر , آفریقای جنوبی و ... هزاران مکان و مرتبه دیگه . 7 سال سفر با دو موتورسیکلت و 3 سال هم با یه اتوموبیل سیتروئن 2 سیلندر . رهاورد سال ها سفر اونا یه کتاب 770 صفحه ای هست که میشه گفت خلاصه ای از سال ها سفر اونهاست و همچنین موزه ای به نام خودشون در کاخ سعد آباد . یه دو ماهی طول کشید تا خوندنش تموم شد و حالا خواستم به شما هم پیشنهاد بدم اگه هنوز این کتاب رو نخوندین , بخونیدش .

راستی به نظرم زیباترین لحظات این سفر مربوط به قسمتیه که عیسی امیدوار در یکی از روز های نخست دسامبر سال 1346 اسکله بندر " والپارایزو " در شیلی رو به همراه هیئتی و توسط یخ شکن " پاردو " به سمت قطب جنوب ترک می کنه . خیلی زیباست .

********

 

+ نوشته شده در  یکشنبه پنجم بهمن 1393ساعت 17:10  توسط الهه حمیدی  | 

 

 

بیس کمپ در یک طلوع 

باد های وزنده در راه

برف می بارد

آرام و بی صدا

بر سر چادر ها 

من و نانگاپاربات

اینجا

مقابل یکدیگر

یک دقیقه سکوت

به یاد " هرمن "

یک دقیقه سکوت برای همه درگذشتگان این کوهستان

****

امیدوارم به سلامت وارد اسلام آباد بشین , به بیس کمپ برسین و صعود خودتون رو آغاز کنین و یه روز آفتابی به قله اصلی برسین و به سلامتی و موفقیت به پایین برگردید . 

نانگاپارت کوهستان همیشه محبوب من مراقب دوستانمون باش

آمین

+ نوشته شده در  سه شنبه سی ام دی 1393ساعت 17:15  توسط الهه حمیدی  | 

 

Photo of Tirich Mir

ارتفاع : 7706 متر

قاره : آسیا

کشور : پاکستان

رشته کوه : هندوکش

عرض جغرافایی : 36.25

طول جغرافیایی : 71.8333

درجه سختی : به صورت یک اکسپدیشن کوهنوردی بزرگ انجام می گیرد

بهترین ما ه های صعود : جون , جولای , آگوست , سپتامبر

اولین سال صعود : سال 1950

اولین کوهنوردانی که موفق به صعود شدند : یک تیم نروژی متشکل از4 نفر به نام های Arne Naess و P. Kvernberg و  H. Berg و Tony Streather .

نزدیک ترین فرودگاه : پیشاور – پاکستان

مرکز راحت تر و نزدیکتر : چیترال – پاکستان

توضیحات

تریچ میر بلندترین ارتفاع رشته کوه هندوکش است . هرم هایی پوشیده از برف و یخ که در جنوب دومین قله بلند این رشته کوه ( نوشاخ ) به وجود آمده . این پروژه کاملا در داخل پاکستان است در حالی که بیشتر نقاط هندوکش بین دو مرز افغانستان و پاکستان واقع شده .

 ***************

منبع اصلی : http://peakware.com/working/peaks.html?pk=252

از این به بعد معرفی قلل قاره ها رو در اینجا خواهیم داشت . 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و پنجم دی 1393ساعت 8:49  توسط الهه حمیدی  | 

 

5 صبح رسیدن به فرودگاه امام خمینی بهترین نشونه میهمان نوازی و خوشامد گویی مردم ایران هست . " خوش آمدید " رسمی به همراه یک لبخند از اون طرف میز مامورین ادره مهاجرت ما رو سورپرایز کرد چون فکر می کردیم افسران اداره مهاجرت باید بد خلق باشن . فقط 2 روزه که وارد ایران شدیم و هنوز باورمون نمیشه تمام چیزایی رو که دیدیم و تجربه کردیم در این مدت زمان کوتاه ...

 

*********

برگرفته از سایت شخصی گرلینده :

http://www.gerlinde-kaltenbrunner.at/en/neuigkeiten/

دوست داشتم منم اونجا بودم و گزارش قشنگت رو که همه این قدر ازش تعریف می کنن میشنیدم . امیدوارم یه روزی یه جایی روی این خاک بزرگ ببینمت .

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و دوم دی 1393ساعت 19:13  توسط الهه حمیدی  | 

 

Deployment LMRT

دوست داشتم این چند تا عکس رو تقدیم کنم به تمام اونایی که همیشه آمادن , آماده رفتن برای کمک کردن به آدمایی که خواسته و ناخواسته درگیر یه حادثه ای شدن .

میخوام بگم دلتون خیلی بزرگه . خیلی انسانین  , دستاتون همیشه گرم باشه . اگه الان از سر یه حادثه برگشتین خدا قوت خسته نباشین .

به دل نگیرین خیلی چیزای کوچیک و بزرگ رو .

هر جا هستین سلامت و موفق باشین دوستای خوبم. 

**********

http://www.mountainrescuescotland.org/photo-gallery/

 

+ نوشته شده در  جمعه نوزدهم دی 1393ساعت 20:24  توسط الهه حمیدی  | 

 

Horia Colibasanu یک رومانیایی 37 ساله , که تا الان 7 قله بالای 8000 متر رو بدون استفاده از اکسیژن کمکی و شرپا صعود کرده.

همچنین تلاش های موفقیت آمیزی بر روی k2 , آناپورنا و مانسلو داشته . پنج تا از این صعود ها جزء اولین صعود ها برای رومانیایی ها بوده . او جزء موفقترین کوهنوردان رومانیایی هست .

لوتسه

آناپورنا

دائولاگیری

***********

اینم سایتش برای آشنایی بیشتر :

http://horiacolibasanu.com/

+ نوشته شده در  یکشنبه چهاردهم دی 1393ساعت 18:44  توسط الهه حمیدی  | 

 

صخره ها

دیوار ها

این حجم وسیع زبانه ها

انبوه بهمن های هولناک

غرش سنگ های ستبر

سکوت با باد آمیخته

استله سر

متواضع و فروتن

ابرهایی شتابان

مازیار در خواب زمستانه

 

اینجا تنها ماییم و سه زبانه

ماییم و تپش های بی امان قلب هامان

ماییم و زمستان و یخار

*******

تقدیم به بچه های گل تیم یخار

خدا قوت

 

+ نوشته شده در  سه شنبه نهم دی 1393ساعت 21:56  توسط الهه حمیدی  | 

 

یک قسمت از بارهامون رو برای هم هوایی تا نیمه راه جبهه غربی چوکیماگو حمل کرده بودیم بنابراین روز اول با کوله هایی سبک به راه افتادیم . چادرمون رو روی یخچال و درست زیر دیواره زدیم و همون شب با بارش یه برف نرم غافلگیر شدیم . وسایلمون رو در برابر این شرایط خیس پوشوندیم و بعد آشپزی کردیم و کل ظهر رو زیر یک سنگ بولدر در همون نزدیکی استراحت کردیم . بعد از ظهر هوا صاف شد . صبح زود روز بعد با نور هدلایت هامون وارد دیواره شدیم و صعود رو آغاز کردیم . در طول صعود شرایط مختلفی رو لمس کردیم . در ابتدای کار کاملا در برف فرو می رفتیم و بیرون می اومدیم بعد در میانه راه با یه بخش میکس و یه یخ خوب برخورد کردیم و در قسمت های بالاتر هم به خاطر برف تازه باریده شده سرعتمون خیلی پایین اومد . قبل از غروب خورشید جایی رو برای نصب چادرمون پیدا کردیم .

صبح روز بعد منتظر بالا اومدن آفتاب شدیم و بعدش با جا گذاشتن چادر و وسایلمون با کوله های سبک به سمت بالا راه افتادیم . فقط 150 متر تا قله فاصله داشتیم اما به خاطر تیغه ای بودن مسیر , برف تازه باریده شده و بخش های سنگی مسیر این پروسه طولانی تر می شد . بعد از 3 ساعت به قله رسیدیم . با اطلاعاتی که به دست آورده بودیم ما دومین تیمی بودیم که روی این قله می ایستادیم . اولین باری بود که جبهه جنوبی و شرقی این قله رو می دیدیم . در 1952 یک اکسپدیشن انگلیسی – نپالی تلاش قابل تحسینی برای رسیدن به این قله انجام دادن و اونم روی یک جبهه تکنیکال نسبت به سایر جبهه ها . در همون روز به طرف پایین و بیس کمپ حرکت کردیم و شب هنگام رسیدیم .

یک روز بعد از بازگشتمون از کوهستان فهمیدیم که 3 روز هوای بد و برفی رو داریم , در واقع ما فهمیدیم که این فصل هوای فوق العاده متغیری داره و دلیلش هم طوفان هایی هست که از اقیانوس هند میاد و یک جبهه هوای بد رو به سمت هیمالیا میاره . تصمیم گرفتیم برای 2 هفته آینده توی همون کلبه منتظر هوای خوب باشیم چون ما هدف صعود تازه ای داشتیم . حتی یک تلاش هم داشتیم اما تا پای کار ختم شد اون هم به خاطر بارش برف و رعد و برق در ظهر و بعد از ظهر . خیلی سریع به سمت دره برگشتیم . وقتی پیش بینی آب وهوا رو گرفتیم و تا چند وقت بعد هوای مساعدی ندیدیم , تصمیم گرفتیم به جای دیگه ای بریم . Sam به سمت جنوب و جنگل رفت و منم برای اکتشاف به منطقه " گانش هیمال " رفتم , منطقه ای پر از کوه . که البته این هم برای خوش یه داستانیه .

**********

منبع اصلی مطلب : http://altamania.com/nepal-chukyima-go

 

+ نوشته شده در  دوشنبه هشتم دی 1393ساعت 19:2  توسط الهه حمیدی  | 

در اکتبر 2014 

 Domen Kasteli و Sam Hennessey

اولین صعود جبهه غربی چوکیماگو  ( 6259 متر ) را در نپال انجام دادند .

بعد از بازدید منطقه رولوالینگ  توی نپال در سال قبل , این بار با اهداف جدیدی وارد این منطقه شدم . دوست و همطنابم در این سفر Sam Hennessey  بود . کسی که چند سال قبل اونو توی یوسمیتی دیدم و با هم چند تا صعود داشتیم . حقیقت اینه که توریسم در این منطقه مرتبا در حال افزایشه و گروه های زیادی چه در سطح ملی و چه در سطح بین المللی به شکل گروه های ترکینگ وارد نپال میشن . سفر به نپال این سرزمین مادری شرپاها می تونه تجارب فوق العاده ای در اختیار شما قرار بده . اینجا پر از کوه های زیبا با جبهه های صعود نشده هست .

  

بعد از یه سری توافقات به سمت منطقه رولوالینگ رفتیم . در اونجا فردی که سال پیش همو دیده بودیم من رو به یاد آورد و تدارک اقامت ما رو در خونه یک زوج سالخورده شرپا , داد . در واقع این آخرین دهکده قبل از کوهستان بود , Na Gaon با ارتفاع 4200 متر . اینجا بیس کمپ ما بود . هم راحت تر بودیم و بیشتر لذت می بردیم هم کلی از دستپخت خوشمزه خانم خونه راضی بودیم . مردم دهکده های بالاتر منطقه رولوالینگ یه اعتقاد مذهبی که دارن اینه که حیوانات رو نمیکشن به خاطر همین هم ما کلی گوشت خشک از دهکده های پایین تر تهیه کردیم . البته وقتی ما به اونجا رسیدیم مردم یه گاو نر و یه یاک رو کشته بودن . بنابراین هر شب بشقابای غذای ما پر از گوشت بود . 

 

 

 

هدف ما صعود جبهه غربی " چوکیماگو " ( 6259 متر ) برای اولین بار بود و در واقع اولین صعود حقیقی این کوهستان . مقامات نپالی این کوهستان رو برای این سال باز گذاشته بودن . قبل از حرکتمون به سمت کوهستان و زمانی که در کاتماندو تشریفات اداری رو طی می کردیم یه مقام دولتی به ما گفت که این کوه هنوز صعود نشده اما ما قبل از آغاز اکسپدیشن و اومدنمون به نپال بر اساس تحقیقاتی که انجام دادیم تنها رکوردی که در مورد این کوهستان پیدا کردیم مربوط  به صعود یه تیم نپالی – انگلیسی در سال 1952 هست و رکورد دیگه ای پیدا نکردیم . 

 

بعد از رسیدن به بیس کمپ هم هواییمون رو آغاز کردیم . اولین حرکتمون به سمت یخچال و منطقه ای به نام " ریمپوشار " بود که از اونجا ما قله های اطراف رو حدس زدیم و شرایط صعودمون رو بررسی کردیم . سه روز رو در اطراف و زیر قله چوکیماگو گذروندیم , جبهه غربی رو دیدیم و در ارتفاع خوابیدیم . همچنین " یالانگ ری " با ارتفاع 5630 متر رو صعود کردیم که یک دید خوب از چوکیماگو به ما داد .

 

14 روز از اومدن ما به رولوالینگ می گذره و هوا هنوز ثابت نشده . صبح ها صاف و بعد از ظهر ها ابری هست . در چند زمان مختلف هوا رو چک کردیم که اونو ابری و برفی و گاهی هم همراه با رعد و برق نشون داده .

بعد از هم هوایی و چند روز استراحت و انتظار برای هوای خوب نهایتا پیش بینی ها سه روز هوای صاف رو به ما اعلام کرد و تصمیم گرفتیم که حرکت کنیم و در این سه روز کارمون رو به سرانجام برسونیم.

ادامه دارد...

**********

منبع اصلی مطلب : http://altamania.com/nepal-chukyima-go

 

+ نوشته شده در  سه شنبه دوم دی 1393ساعت 17:55  توسط الهه حمیدی  | 

 

صخره ها خرد می شوند

خاک می شوند

این جاده های لعنتی

یک معدن

صدای آزار دهنده این ماشین های آهنین

انسان هایی بی رحم

بی رحم

اینجا را

گلجیک را به حال خود بگذارید

امروز پرنده ها که رفتند

درختان کهنسال غمگین شدند

نهرها خشکیدند

آسمان کبود شد

دیگر بادی نوزید

نفس هایی که تنگ می شود

از این بی رحمی

این قطعه از زمین از آن آسمان است

....

http://dadadagh.blogfa.com/

+ نوشته شده در  جمعه بیست و یکم آذر 1393ساعت 18:53  توسط الهه حمیدی  | 

مطالب قدیمی‌تر